ด้านนายสุมิตรชัย  หัตถสาร  เลขาธิการ กป.อพช. กล่าวว่า "กฎหมายที่มีมากกว่า 700 ฉบับของไทยนั้น มีจำนวนน้อยมากหากกฎหมายจะกล่าวถึงการให้อำนาจท้องถิ่นอย่างสมบูรณ์ ซึ่งกฎหมายส่วนใหญ่ให้อำนาจรัฐส่วนกลาง หรือให้รัฐเป็นศูนย์กลาง เราจึงปฏิเสธไม่ได้ว่าประเทศไทยมีการรวมศูนย์อำนาจมายาวนานจนถึงทุกวันนี้ และยังไม่ปรากฎการเปลี่ยนแปลงในการกระจายอำนาจอย่างแท้จริง แม้ว่าเมื่อพ.ศ.2496 จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอำนาจท้องถิ่นขึ้น เช่น มีกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ส่วนราชการ ฯลฯ แต่กฎหมายที่ออกมานั้น ไม่ได้ถูกออกแบบจากประชาชน แต่กลับเป็นศูนย์รวมอำนาจหรืออำนาจส่วนกลางเป็นผู้ออกแบบโครงสร้างทั้งหมด เรียกว่า ออกแบบโครงสร้างระบบการทำงานจากระดับบนสู่ระดับล่าง เป็นผลทำให้ประชาชนขาดการมีส่วนร่วม ไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างแท้จริง และไม่สามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนได้ตรงจุด อย่างไรก็ตาม กฎหมายของประเทศไทยที่มีอยู่นั้น มีข้อจำกัดในการเอื้อประโยชน์ต่อการจัดการตนเองอยู่มาก ทั้งนี้กรณีดังกล่าวจะนำไปสู่ปัญหา อุปสรรค ในการจัดการตนเอง หากเราต้องการมีกฎหมายที่เอื้อต่อการใช้อำนาจในการจัดการตนเองของท้องถิ่น ของประชาชน ภาคประชาชนต้องมีความชัดเจนมากขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายและไม่ยากจนเกินไป หากการจัดการตนเองจะต้องต่อสู้กับอำนาจรัฐเดี่ยวในประเทศไทย" นายสุมิตรชัยกล่าว.

ผู้สื่อข่าวรายงานเพิ่มเติมว่า ตัวแทนชาวบ้านได้นำเสนอรูปธรรมการขับเคลื่อนท้องถิ่นจัดการตนเอง โดยนายกนกศักดิ์ ดวงแก้วเรือน นายกองค์การบริหารส่วนตำบลแม่ทา อ.แม่ออน จ.เชียงใหม่ กล่าวว่า "แม่ทาเป็นชุมชนที่อยู่ห่างไกลจากอ.เมืองเชียงใหม่ เป็นถิ่นทุรกันดาร และมักจะถูกลืมจากส่วนราชการ ซึ่งไม่เคยได้รับความใส่ใจจากภาครัฐในการเข้าไปดูแลท้องถิ่น จนทำให้แม่ทาต้องพึ่งตนเอง โดยการเรียนรู้ด้วยตนเอง มีการแสดงความคิดเห็น แลกเปลี่ยนกันเพื่อนำมาแก้ไขปัญหา ทั้งนี้เราเริ่มมีการปรับการทำงานที่จะนำไปสู่การแก้ไขปัญหาในท้องถิ่น การจัดการตนเอง โดยการจัดการตั้งแต่ระดับผู้นำ มีการประชุมสัญจรเพื่อทำความเข้าใจจากกลุ่มภายนอกและภายใน ขยายแนวร่วมใกล้ตัวและขยายออกไปเรื่อยๆ นอกจากนี้การจัดการทรัพยากรในท้องถิ่น อย่างเช่นเรื่องการจัดการป่าชุมชน ในตำบลแม่ทาเรามีข้อบัญญัติตำบลซึ่งเป็นเครื่องมือในการจัดการป่าเป็นต้น" อบต.แม่ทากล่าว.

ผู้สื่อข่าวรายงานเพิ่มเติมอีกว่า ภาคประชาสังคม มองว่า การจัดสรรอำนาจใหม่ ให้จังหวัดจัดการตนเอง หรือให้ท้องถิ่นมีอำนาจจัดการตนเองนั้น เป็นเรื่องที่ต้องศึกษาทั้งระยะสั้นและระยะยาว นอกจากนี้ภาคประชาชนต้องมีความชัดเจนในระบบการทำงานรวมถึงการสร้างศักยภาพของตนเองว่าสามารถจัดการตนเองได้ ทั้งนี้อำนาจในการจัดการตนเอง มีกฎหมายเข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งปัจจุบันกฎหมายในประเทศไทยยังไม่เอื้อต่อการให้อำนาจท้องถิ่นในการจัดการตนเอง ฉะนั้นการแก้ไขปัญหาตอนนี้ คือแก้กฎหมายหรือเรียกร้องให้มีกฎหมายที่เอื้อต่อการจัดการตนเองในท้องถิ่นอย่างแท้จริง.