การสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นให้กับเยาวชนนี้ ก็เพื่อที่จะปลูกฝังจิตสำนึกให้กับคนเชียงแสน เพื่อที่จะรักษาฐานให้ดำรงอนุรักษ์ไว้ โดยถ่ายทอดแก่ผู้ที่สนใจและเยาวชนให้มีส่วนร่วมสืบทอดรักษาวัฒนธรรม เช่น การตีกลองหลวง ซึ่งกลองหลวงจะแสดงในวันเข้าพรรษา ลอยกระทง และวันสงกรานต์ ซึ่งเวียนไปตามเทศกาล การตีกลองสะบัดชัย การฟ้อนเล็บ

ในความจริงอารยธรรมนี้เกิดขึ้นที่เชียงแสนแต่ไปเจริญที่เชียงใหม่ ซึ่งเมืองเชียงแสนเป็นต้นอารยธรรมล้านนา จึงได้รวมตัวกันสืบทอดการตีกลองหลวงที่มีแนวคิดมาจาก อ.พิสิษฐ์ ซึ่งเป็นผู้นำ โดยมีผู้สูงอายุ และหน่วยงานต่างๆ ร่วมมือด้วย

การรวมตัวของเยาวชน คือ อยากให้เยาวชนได้ใกล้ชิดกับคนเฒ่าคนแก่ และสัมผัสกับของโบราณที่สืบทอดกันมา ซึ่งในปัจจุบันนี้เด็กวัยรุ่นและเยาวชนให้ความสนใจไม่มาก เพราะเด็กวัยรุ่นและเยาวชนจะไปทางดนตรีสากล ซึ่งเป็นการยากที่จะถึงเข้ามาร่วมในการสืบทอด

ในการประชาสัมพันธ์หรือกิจกรรมหลัก ก็คือ เรื่องการจัดรายการวิทยุ ซึ่งจะมีข่าวประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับเชียงแสน รวมถึงความรู้ทั้งแง่บวกและแง่ลบ ปลูกจิตสำนึก อีกอย่างคือการจัดทำวารสารหรือหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ซึ่งจะจัดพิมพ์เดือนละ 1 ฉบับ จะบอกเล่าถึงประวัติทั้งในอดีตถึงปัจจุบัน

ในเชียงแสนประกอบไปด้วย 3 เวียง คือ เวียงเชียงเมี้ยง เวียงเชียงแสน และเวียงเปิ่งสา ซึ่งมีงบประมาณจากกรมศิลปากร และในอนาคตจะมีผู้สนใจนำเสนอแก่นักท่องเที่ยว ในวันสำคัญต่างๆ กลุ่มเยาวชนรักษ์เชียงแสนก็ได้มีการประดิษฐ์โคมไฟไว้ในโบราณสถานต่างๆ และประดิษฐ์กระทงหรือขบวนประกวด ซึ่งกลุ่มนี้ได้สืบสานวัฒนธรรมนี้ไว้

ในการสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นหรือวัฒนธรรมจะเป็นหน้าที่ของเยาวชน ที่จะช่วยอนุรักษ์และสืบทอดต่อไปให้ลูกหลาน ได้มีจิตสำนึกในเมืองเชียงแสน.