ถอดความโดย กองบรรณาธิการประชาธรรม
ภาพ: ขนส่งสาธารณะเชียงใหม่ออกแบบได้
ผมรู้สึกยินดี และเป็นเกียรติในการมาเวทีนี้ที่เป็นความต้องการสำคัญของคนเชียงใหม่ เรื่องระบบขนส่งสาธารณะเป็นจุด Pain Point ของคนเชียงใหม่ที่อยากได้ระบบขนส่งสาธารณะที่ตอบโจทย์ของนครแห่งนี้ เชียงใหม่คือนครแห่งชีวิต และความมั่งคั่ง อันเป็นที่สุดความสง่างามทางวัฒนธรรม และต้องอยู่บนพื้นฐานของการกระจายโอกาสเป็นธรรม และยั่งยืน ต้องอาศัยคนที่มีความละเอียดในการทำงาน เชียงใหม่เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่มีประชากรอาศัยกว่า 1 ล้าน 8 แสนคน แต่ความเหลื่อมล้ำในเชียงใหม่ยังมีอยู่มาก ผมในฐานะผู้ว่าฯ ก็ต้องทำให้เกิดการกระจายความเป็นธรรมนี้
กลับมาที่เรื่องระบบขนส่งสาธารณะในเชียงใหม่ หลักสำคัญคือ 1 .การสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมแบบมีความหมาย ฉะนั้นจะต้องมีเวที Dialogue แบบนี้เกิดขึ้นอีกเรื่อย ๆ การทำงานไม่ใช่แค่ตั้งคณะทำงานแล้วจบ เราจะต้องฟังกัน ซึ่งกระบวนการรับฟังก็ต้องยุติด้วยข้อมูล
2. ระบบข้อมูล ในเวทีทุกคนก็สามารถแสดงความคิดเห็นตามข้อมูล และความคิดเห็นของตนเองได้ แต่เราก็ต้องใช้หลักการทางวิชาการ หลักการที่มีเหตุผลเพื่อได้ข้อสรุปว่าจะเดินไปแบบไหน เพื่อก่อให้เกิดนวัตกรรมเพื่อการเปลี่ยนแปลง และลงมือทำ ประเทศเราไม่มีคนกล้าตัดสินใจ และรับผิดชอบกับการตัดสินใจ ต้องคำนึงถึงประโยชน์ของคนกลุ่มใหญ่ ความช้าเพราะมีเรื่องผลประโยชน์ของแต่ละคน ซึ่งเราต้องแก้ไขสิ่งเหล่านี้ให้ได้
เรื่องระบบขนส่งสาธารณะเป็นความต้องการที่คนเชียงใหม่อยากมี ระบบแต่ละระบบ ทั้งรถ ราง เรือจะเชื่อมโยงกันอย่างไร ในเขตเศรษฐกิจสำคัญของเชียงใหม่ ทำไมต้องมีพื้นที่สาธารณะ เพื่อทำให้นครนี้ เป็นนครแห่งชีวิต มี Movement มีความสุข ต้องมีพื้นที่สีเขียว เราจะหลอมรวมความคิดคนให้เป็นเอกภาพอย่างไร เราจะทำให้ขนส่งสาธารณะที่จะเชื่อมโยงกับคนข้างนอกต้องมี 25 สาย ถ้าเราจะมีระบบขนส่งที่เป็น EV ต้องดูว่าระบบขนส่งฯที่ไปไม่รอดเพราะอะไร เราต้องเอาข้อมูลนั้นมาผสมผสาน เพื่อแก้ปัญหาในอดีต
ปัจจุบันเชียงใหม่มีงบประมาณ ผู้ว่าฯสามารถใช้งบได้แค่ 400 ล้านบาท แต่กลุ่มที่มีงบเยอะกว่าจังหวัดคือ อบจ.มี 2,000 กว่าล้านบาท อำนาจในการบริหารแทบไม่มี ส่วนที่สามารถกำกับโดยตรงคือ 35 หน่วยงาน มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องกำกับ แต่ไม่ใช่การบังคับบัญชา ถ้าเขาไม่ทำผิดตามกฎหมาย เราทำไม่ได้ ดังนั้นในการขับเคลื่อนเรื่องขนส่งสาธารณะเราต้องดูบริบทในบ้านเราด้วย ถ้าไม่ดูข้อกฎหมายก็จะไปไม่ได้ ในส่วนของจังหวัดผู้ว่าราชการจังหวัดรับเรื่องได้ และจะเป็นโซ่เชื่อมโยงให้ร้อยเรียงไปตามฝัน ตามความต้องการของพี่น้องประชาชนอย่างเป็นธรรมและยุติธรรมได้
หากเราดูระบบขนส่งสาธารณะในต่างประเทศเขาไปถึงระบบโดรน ถ้าเรามีระบบขนส่งสาธารณะที่มีเทคโนโลยีสมัยใหม่ การจัดการแก้ปัญหาฝุ่น PM 2.5 ก็จะยั่งยืน คิดว่างานขนส่งสาธารณะนี้มีความร่วมมือจากหลายฝ่าย หวังว่าเวทีนี้เราจะแลกเปลี่ยนพูดคุยกัน เพื่อสร้างเมืองของเราให้ยั่งยืน อยากเห็นปีหน้าอย่างน้อยต้องมีขนส่งสาธารณะทั้ง 2 สาย และฝุ่น PM2.5 จะลดลงภายใน 5 ปี นอกจากหน่วยงานรัฐลงทุนเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และเป็นธรรม แต่ก็ยังมีภาคเอกชนที่จะลงทุนอีก ส่วนขนส่งสาธารณะอื่น ๆ ผมจะทำหน้าที่เชื่อมโยงกับส่วนกลาง รวมถึงเทคโนโลยีใหม่ ๆ ผมพยายามจะขับเคลื่อนครับ ฝันให้ไกลไปให้ถึงครับ.
ถอดความจากเวทีสาธารณะเมืองเชียงใหม่ เพื่อเชียงใหม่น่าอยู่ครั้งที่ 2 วันที่ 15 กันยายน 2568 ณ ห้องประชุมทองกวาว 1 สำนักบริการวิชาการ (UNISERV)