บ่อยครั้งที่ “ไร่หมุนเวียน” ของกลุ่มชาติพันธุ์ถูกมองเป็นตัวการทำลายป่าและซ้ำเติมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่ถ้าลองฟังให้ลึกลงไป เรื่องราวอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เคยเข้าใจ รายการ OUR VOICE จึงทำหน้าที่เป็นตัวกลางเชื่อม “เสียงของกลุ่มชาติพันธุ์” กับ “เสียงของนักวิชาการ” เพื่อค่อย ๆ ถอดอคติที่ติดอยู่กับวิถีชีวิตเหล่านี้ ผ่านสิ่งมีชีวิตตัวเล็กแต่สำคัญต่อโลกอย่าง “ผึ้ง”
ในตอนแรกนี้ เราชวนฟังเสียงจากคนปกาเกอะญอที่ยังคงทำไร่หมุนเวียนด้วยระบบการจัดการที่ดี จนผืนป่าที่พวกเขาอยู่ยังมีผึ้งเข้ามาทำรังและเก็บน้ำหวาน เพราะไร่หมุนเวียนไม่ใช่การทำลายป่า แต่เป็นระบบการใช้ผืนดินที่ทำให้ป่ายังมีชีวิต และ “ผึ้ง” คือสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่มายืนยันความอุดมสมบูรณ์นั้น
ชวนพูดคุยกับ ชัยธวัช จอมติ ประธานวิสาหกิจชุมชน หมู่บ้านห้วยหินลาดใน จ.เชียงราย
OUR VOICE PODCAST – EP.2 คน ผึ้ง(พึ่ง) ป่า
ในตอนที่แล้ว เสียงจากชาวปกาเกอะญอ ที่ยังคงทำ ไร่หมุนเวียนตามวิถีชีวิตและภูมิปัญญาดั้งเดิม
ซึ่งมีระบบการจัดการที่ดี ทำให้บริเวณป่าที่เขาอยู่มีความสมบูรณ์ และมีผึ้งมาทำรัง และเก็บน้ำหวาน
วันนี้ เราจะชวนฟังคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์ ว่าทำไม ‘ผึ้ง’จึงถูกใช้เป็นตัวชี้วัด ความอุดมสมบูรณ์ของป่า ชวนพูดคุยกับ รศ.ดร.เทิด ดิษยธนูวัฒน์ อาจารย์ประจำภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (SDGs)
เนื้อหาที่เผยแพร่นี้ได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิสื่อประชาธรรม และ IMS ภายใต้โครงการ Amplifying Indigenous Activists Voices and Countering Climate Disinformation